TSUE: wyrok WIBOR. Odpowiedź na pytania prejudycjalne 2026.

WIBOR: wyrok TSUE (C-471/24). TSUE odpowiedział na pytania o WIBOR!

Do Trybunału Sprawiedliwości UE co roku trafia ok. 900 spraw, z czego większość to pytania prejudycjalne sądów krajowych. Wśród polskich spraw największe emocje – obok kredytów frankowych – budzą obecnie kredyty złotowe oparte na wskaźniku WIBOR. Dziś pojawił się pierwszy wyrok TSUE w tej kwestii (C-471/24).

Spór dotyczy tego, czy klauzule odwołujące się do WIBOR-u mogą zostać uznane za nieuczciwe w rozumieniu dyrektywy 93/13/EWG, a jeśli tak – to jakie będą tego konsekwencje. W debacie publicznej pojawiają się zarzuty dotyczące rzekomej nieprzejrzystości czy podatności wskaźnika na manipulacje.

Trybunał zbadał również zagadnienie, jakie minimum informacji bank musi przekazać konsumentowi, aby kredyt oparty na zmiennym oprocentowaniu był „przejrzysty i zrozumiały”.

Wnioski TSUE:

Bank nie ma obowiązku przekazywania konsumentowi szczegółowych informacji o metodologii obliczania wskaźnika WIBOR. O ile w momencie zawarcia umowy WIBOR był zgodny z wymogami rozporządzenia BMR, samo zamieszczenie w umowie odwołania do WIBOR-u nie czyni klauzuli automatycznie nieuczciwą,

2) klauzule zmiennego oprocentowania (w tym postanowienia WIBOR-owe) mogą podlegać kontroli abuzywności, gdy nie były sformułowane w sposób przejrzysty dla konsumenta (np. bank nie wyjaśnił ryzyka zmiany stawki lub wpływu tych zmian na wysokość comiesięcznych rat).

W efekcie usunięcie nieuczciwych klauzul opartych na niejasno sprecyzowanym mechanizmie zmiennego procentowania, w szczególności z wykorzystaniem WIBOR-u, może doprowadzić do jego usunięcia z umowy, co potencjalnie oznaczałoby znaczne obniżenie przyszłych rat i możliwość zwrotu nadpłat, a nawet do całkowitego unieważnienia wadliwych umów!